W Jego imię

Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.
A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie».
(Mt 10, 1-7)

Bardzo lubię te momenty w Ewangelii, kiedy Jezus najpierw przywołuje do siebie, potem obdziela zadaniami i posyła. Pokazuje mi to, że Jezus nie lubi nudy; nie lubi, kiedy nic się nie dzieje. Dzisiaj jest tak z Apostołami. Najpierw ich powołuje, potem przygotowuje do misji – i w końcu ich posyła. A kiedy wrócą, ucieszy się, bo będzie widział, jak się zachwycą tym, że w Jego imię złe duchy im się poddają.
Ja też jestem przez Jezusa obdarowany. Też mam konkretne zadania. I też chcę, by Jezus się ze mnie cieszył. Tylko czy to, co czynię, na pewno czynię z powodu imienia Jezusa?
/Boanerges/
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s