Już czysty

Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy. A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy;
«Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży».
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego». Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego nie wyrządzając mu żadnej szkody.
Wprawiło to wszystkich w zdumienie i mówili między sobą: «Cóż to za słowo? Z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą». I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.
(Łk 4, 31-37)

W Piśmie Świętym słowo „nieczysty” posiada trzy podstawowe znaczenia: „nieczysty” rytualnie, czyli taki, który nie jest zgodny z przyjętymi przepisami kultu; „nieczysty” moralnie oraz „nieczysty” jako określenie demonów. Nieczystość zazwyczaj oznacza stan bycia w pewnej sprzeczności z tym, co Boże.
Św. Łukasz pokazuje dziś, że duch w człowieku może być duchem pokoju – albo niepokoju i buntu, duchem nieczystym. Człowiek zmienia się wtedy, gdy pozwala Bogu tchnąć w siebie innego ducha. Gdy pozwala Mu wyrzucić z siebie to, co jest złe i dać to, co dobre.
Tylko Bóg może to zrobić. Tylko On umie skutecznie powiedzieć „Milcz” do wszystkiego, co próbuje we mnie zagłuszyć  Boże pragnienia. Tylko On dociera do takich miejsc, o których ja sama nie chcę pamiętać i nie chcę już nad nimi pracować.
On może te miejsca nie tylko uleczyć, ale także uświęcić. I wprawia mnie wtedy w wielkie zdumienie.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s