W drobnych rzeczach

Jezus mówił do tłumów: Gdy ujrzycie chmurę podnoszącą się na zachodzie, zaraz mówicie: Deszcze idzie. I tak bywa. A gdy wiatr wieje z południa, powiadacie: Będzie upał. I bywa. Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie?
I dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego, co jest słuszne? Gdy idziesz do urzędu ze swym przeciwnikiem, staraj się w drodze dojść z nim do zgody, by cię nie pociągnął do sędziego; a sędzia przekazałby cię dozorcy, dozorca zaś wtrąciłby cię do więzienia. Powiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, póki nie oddasz ostatniego pieniążka

(Łk 12,54-59)

 

 


Dzisiejsza Ewangelia pokazuje nam, że ludzie żyją często w uśpieniu. Niby wszystko jest w jak najlepszym stanie, poukładane, idealne. Pragniemy mieć wspaniałe życie bez chmur, bez trosk. Ale czy to nie pozór? Czy wizja idealnego życia nie przysłania nam Boga? Czy nie przysłaniają Go doczesne sprawy?
I nie potrafimy wtedy rozpoznać tego właściwego czasu na nawrócenie.
Pan Jezus pragnie ci dziś powiedzieć, byś Go zauważał w drobnych rzeczach. Kiedy wstajesz rano, powierz Mu dzień. Niech to On cię w nim prowadzi, byś cały dzień przeżył w zgodzie z innymi. Byś nie musiał żyć w zakłamaniu, w więzieniu swego serca; nie w pozorach – ale w autentyczności.
Byś rozpoznał czas i moment – i się nawrócił.
[Gościnnie – Małgorzata Wirkowska]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s