(Ob)umierać jak On

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity.
Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.
A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».
(J 12, 24-26)

Ziarno zostaje przez kogoś rzucone na ziemię. Potem zaczyna w niej rozwijać się i rosnąć ku górze. Ale aby ziarno przyniosło obfity plon musi obumrzeć, bo w przeciwnym razie „zostanie tylko samo”. Co to znaczy?
Może to, że każdy człowiek został powołany do życia i musi wyjść ze świata, na którym się narodził i ruszyć ku Niebu, z którego pochodzi i do którego zdąża – ale nie sam, bo wówczas to życie straci.
I właśnie dlatego aby zachować je na wieczność i być na zawsze tam gdzie On mamy pójść za Chrystusem: zdecydować się kochać jak On – czyli służyć innym aż po gotowość do oddania swojego życia z miłości. W ten sposób każdy z nas może każdego dnia po troszku swoim poświęceniem i zaangażowaniem (ob)umierać dla tych, z którymi wzrasta, i tak jak On od-dając życie przynosić najobfitszy plon pomnożonej Miłości.
To dopiero będzie szczęśliwa wieczność!
Szczęśliwa dlaTEGO, że nie będziemy w niej sami.
Natalia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s