Dawcy pokoju

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.
Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże.
Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».
(Łk 10, 1-12)

Jezus posyła swoich siedemdziesięciu naśladowców na misję. Mają być jego ambasadorami, działać w Jego imieniu. Pośród swoich zadań mają jedno, które jest charakterystyczne: być dawcami pokoju.
Ten pokój jest Bożego pochodzenia, dlatego pozwala im iść w miejsca, które każdy inny uważałby za stracone (jak wysyłanie owiec pomiędzy wilki). Ten pokój Boży sprawia, że mogą całkowicie polegać na Bożej pomocy (więc nie potrzeba zaopatrzenia się na zapas: tuniki, trzosu, pieniędzy). Ten pokój jest w uczniach bez względu na odbiorców Bożej misji (pokój powróci do was). Wreszcie, Boży pokój pozwala przezwyciężyć porażki i zamknięcie się innych na Ewangelię, pozwala iść dalej.
Proś dzisiaj, aby był w Tobie Boży pokój, który uzdolni Cię do wypełnienia tej misji, którą On ma dla Ciebie. Bo tylko wypełniony tym pokojem jesteś w stanie stać się robotnikiem na tak potrzebnych żniwach Bożej łaski.
ks. Przemek

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s