Spotkanie

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: „Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?”

On im odpowiedział: „Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom”. I dodał: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu”. (Mk 2, 23-28)

Oczywiście fragment ten odnosi się do posiłku fizycznego, ale gdy się dłużej zatrzymać nad tym fragmentem można zobaczyć odniesienie do świętego czasu spotkania z Bogiem.
Szabat dla Żyda jest świętością. Zasady, które panują w tym czasie są najważniejsze. Dlaczego nasze spotkanie z Bogiem nie może być takie? Patrzę na siebie, jak często traktuję pobieżnie to spotkanie. Gdy jestem głodny to idę do lodówki. To dlaczego tak często jest mi ciężko spotkać się z Bogiem, gdy upadam duchowo?!
Zawsze zastanawiam się, dlaczego tyle wysiłku sprawia to spotkanie z Jezusem. Skąd we mnie nieraz jest tyle lenistwa, żeby poświęcić te parę chwil dla Niego? Zawsze będzie to dla mnie tajemnicą.
Bóg, który jest Miłością czeka na mnie. Błogosław mi i tym, których spotykam na swojej drodze.
ks. Marek

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s