To do ciebie, posłuchaj!

Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono. W owym czasie: Powrócił Jezus mocą Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich. Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana”. Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione. Począł więc mówić do nich: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście”.
(Łk 1, 1-4; 4, 14-21)

Pierwsze wersety dzisiejszej perykopy to sam początek łukaszowej Ewangelii. Nic więc dziwnego, że pojawia się jej adresat – dostojny Teofil.
W tekście greckim w tym miejscu można znaleźć słowa „wielmożny Bogumile”, a sięgając do przypisu przeczytać, że imię Teofil, które oznacza właśnie „Bogu miły”, może mieć tu znaczenie symboliczne.
Zatem wspomniany Teofil to może ktoś jeden, jakiś konkretny człowiek. A może ty, ja i każdy. No bo kto z nas nie jest „Bogu miły”? Dlatego warto przeczytać dzisiejszy fragment z myślą: ta historia została opowiedziana do mnie i dla mnie. To ja potrzebuję wiedzieć, że Jezus powraca i działa mocą Ducha, którego również mnie pragnie udzielać.
To ja mam dziś usłyszeć, że On pragnie mojej wolności. Że to ze mną dzieli się Dobrą Nowiną. Że właśnie tu i teraz, w moim życiu – ogłasza rok łaski! To ja mam dziś uwierzyć, że Jezus został posłany, aby i mnie teraz posyłać.
To ja mam pomyśleć dziś o sobie: „Bogu miła”! I pamiętać o tym za każdym razem, kiedy otwieram Pismo Święte, by słuchać, co On do mnie mówi. I nie zapomnieć tego wszystkiego, kiedy zamykam Księgę i idę wcielać usłyszane Słowo Boże w moje codzienne życie.
Małgorzata

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s