Przyjaźń

Boże zbawienie ujrzą sprawiedliwi
„Zgromadźcie Mi moich umiłowanych,
którzy przez ofiarę zawarli ze Mną przymierze”.
Niebiosa zwiastują Jego sprawiedliwość,
albowiem sam Bóg jest sędzią.

„Nie oskarżam cię za twe ofiary,
bo twe całopalenia zawsze są przede Mną.
Nie przyjmę z twego domu cielca
ani kozłów ze stad twoich.
Czemu wymieniasz moje przykazania
i na ustach masz moje przymierze?
Ty, co nienawidzisz karności,
a słowa moje odrzuciłeś za siebie?
Ty tak postępujesz, a Ja mam milczeć?
Czy myślisz, że jestem do ciebie podobny?
Kto składa ofiarę dziękczynną, ten cześć Mi oddaje,
a tym, którzy postępują uczciwie, ukażę Boże zbawienie”.

(Ps 50,5-6.8-9.16bc-17.21.23)

Przymierze – brzmi podobnie jak przyjaźń.
A w przyjaźni chodzi o to, żeby być prawdziwym.
Kiedy przyjaźń jest prawdziwa?
Kiedy za słowami idą czyny. Kiedy czyny wynikają ze słów.
Kiedy robię dla przyjaciela coś dobrego, bo naprawdę chcę, a nie dlatego tylko, że tak wypada. Bo mojego przyjaciela dobrze znam. A znam go, bo go słucham. I biorę jego słowa na poważnie.
Jaka jest twoja przyjaźń z Bogiem?
Jak żyjesz przymierzem z Nim?
Co i dlaczego robisz dla Boga?
I czy na pewno dla Niego?

Małgorzata

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s