Historia pewnej relacji

Wspomnij na Boga, który stworzył ciebie

Gardzisz Skałą, co ciebie zrodziła,
zapominasz o Bogu, który dał ci życie.
Zobaczył to Pan i wzgardził,
oburzony na własnych synów i córki.

I rzekł: „Odwrócę od nich oblicze,
zobaczę ich koniec.
Gdyż są narodem niestałym,
dziećmi, w których nie ma wierności.

Mnie do zazdrości pobudzili tym, co wcale nie jest bogiem,
rozjątrzyli Mnie swymi czczymi bożkami;
i Ja ich do zazdrości pobudzę nie-ludem,
rozjątrzę ich narodem pozbawionym rozsądku.”

(Pwt 32, 18-19. 20. 21)


Słowa dzisiejszego psalmu to fragment hymnu Mojżesza z Księgi Powtórzonego Prawa. Hymn jest opowieścią o relacji między Bogiem a Izraelem. Historii o tym, że jeden jest zawsze wierny, a drugi – nie zawsze. I tak troskliwa opieka Boża spotyka się z niewiernością Jego ludu. Ale choć padają tam słowa o karze, pieśń kończy się
ocaleniem.

Bo czy mogłoby być inaczej?
Bóg, który daje życie, wcale nie chce go brutalnie odbierać.

Wręcz przeciwnie – chce je umacniać, rozwijać. Po prostu – uszczęśliwiać. Problem zaczyna się wtedy, gdy próbujemy szukać tego szczęścia poza Stwórcą. Gdy wydaje nam się, że różne eksperymenty z wiarą wynajdą coś nowego.

Tymczasem nowe życie może nam dać tylko Ten, kto pragnął nas jeszcze przed założeniem świata.

Małgorzata

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s