Miłosierdzie

Wyzwól nas, Boże, dla imienia Twego

Nie pamiętaj nam win przodków naszych,
niech szybko nas spotka Twoje miłosierdzie,
bo bardzo jesteśmy słabi.
Wspomóż nas, Boże nasz, Zbawco,
dla chwały Twojego imienia,
wyzwól nas i odpuść nam grzechy przez wzgląd na swoje imię.

Niech jęk pojmanych dojdzie do Ciebie
i mocą Twojego ramienia ocal na śmierć skazanych.
My zaś, lud Twój i owce Twojej trzody,
będziemy wielbić Ciebie na wieki
i przez pokolenia głosić Twoją chwałę.

(Ps 79,8-9. 11. 13)


Niech szybko nas spotka Twoje miłosierdzie. Jaki to doskonały akt strzelisty!

Nie ma na świecie człowieka, który nie potrzebowałby miłosierdzia. Ono różnie daje o sobie znać – odpuszczaniem grzechów, mocą w słabościach, zdolnością do uwielbienia.

Zastanawiam się, kiedy ostatni raz pomyślałam, że dobro którego doświadczam, lub potrafię okazać innym, jest dziełem Bożego miłosierdzia? Nie bierze się z mojej przyzwoitości czy wrażliwości, nie z tego, że poznaję ludzi z „sercem na dłoni” – ale z Jego działania.

Bo najpierw jest spotkanie z Bożym miłosierdziem, które rzeczywiście uczy dobroci jednych wobec drugich, otwartości serca, czułości i mądrości w reagowaniu. A potem – spotkanie z drugim człowiekiem.

Małgorzata

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s