Uciesz się!

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

Obracasz w proch człowieka
i mówisz: «Wracajcie, synowie ludzcy».
Bo tysiąc lat w Twoich oczach
jest jak wczorajszy dzień, który minął,
albo straż nocna.

Porywasz ich, stają się niby sen poranny,
jak trawa, która rośnie:
rankiem zielona i kwitnąca,
wieczorem więdnie i usycha.

Naucz nas liczyć dni nasze,
byśmy zdobyli mądrość serca.
Powróć, Panie, jak długo będziesz zwlekał?
Bądź litościwy dla sług Twoich!

Nasyć nas o świcie swoją łaską,
abyśmy przez wszystkie dni nasze
mogli się radować i cieszyć.
Dobroć Pana, Boga naszego, niech będzie nad nami
i wspieraj pracę rąk naszych,
dzieło rąk naszych wspieraj!

(Ps 90, 3-4. 5-6. 12-13. 14 i 17)


Słowa tego psalmu często słyszy się podczas liturgii pogrzebowej. Mocno odnoszą się do całego życia człowieka.

Powrót do korzeni czyli do prochu napawa nas trochę lękiem. Sugestia, żeby liczyć swoje dni, to wezwanie o większą uwagę nad swoim postępowaniem. Takie myśli dość eschatologiczne. Ale nie chodzi tylko o zatrzymanie się na tych pierwszych zwrotkach.

Przecież dalej słowa psalmu uczą nas modlitwy o to, byśmy potrafili ucieszyć się każdym dniem naszego życia. Zobaczyć każdy dzień jako dar od Pana Boga, kolejną szansę na przeżycie go w miłości do Boga, bliźniego i siebie samego.

Nasyć nas o świcie swoją łaską,
abyśmy przez wszystkie dni nasze
mogli się radować i cieszyć!

Boanerges

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s