Od początku

Jak dobre dzieci, naśladujmy Boga

Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą,
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną,
a wszystko, co czyni, jest udane.

Co innego grzesznicy:
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana,
a droga występnych zaginie.

(Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6)


Psalm 1 kojarzy mi się z… początkiem.
Z nawróceniem też, bo przecież raz po raz uświadamiam sobie: pora się nawracać. Czyli zaczynać od nowa. Dzieci – ucząc się – też ciągle zaczynają od nowa. Jeszcze raz. I drugi, i kolejny.

Księga Psalmów w liturgii wraca dziś do początku. I naśladowanie Boga też jest wracaniem do początku. Bo to On jest początkiem. To On jest drogą sprawiedliwych, z drzewami owocującymi we właściwym czasie.

To On sprawia, że w końcu można o nas powiedzieć: człowiek szczęśliwy.

Małgorzata

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s