Cieszysz się z siebie?

Radością Pana dzieła, które stworzył

Błogosław, duszo moja, Pana,
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Odziany w majestat i piękno,
światłem okryty jak płaszczem.

Umocniłeś fundamenty ziemi,
nie zachwieje się na wieki wieków.
Jak szatą okryłeś ją Wielką Głębią,
ponad górami stanęły wody.

Ty zdroje kierujesz do strumieni,
które pośród gór się sączą.
Nad nimi mieszka ptactwo niebieskie
i śpiewa pośród gałęzi.

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie!
Ty wszystko mądrze uczyniłeś,
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.
Błogosław, duszo moja, Pana.

(Ps 104, 1-2a. 5-6. 10 i 12. 24 i 35c)


Radość z dzieła stworzenia.

To najpierw radość ze Stwórcy, który zapragnął tego wszystkiego. I pierwszy się tym cieszy.
To radość z piękna świata. Jego harmonii. Uroku. Radość z miejsca, w którym dane mi żyć. Rozwijać się. Poznawać. Kochać. Odkrywać dzieła Boże.
Wreszcie – to radość…z siebie samego. Mądrze uczynionego. Umiłowanego. Wybranego, by uradować nawet samego Boga.

Małgorzata

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s