Po pierwsze

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą,
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną,
a wszystko, co czyni, jest udane.

Co innego grzesznicy:
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana,
a droga występnych zaginie.

(Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6)


Dość niedawno Psalm 1 stał się tematem moich rozważań, bo został mi zadany do medytacji jako pokuta podczas spowiedzi. Wielokrotnie już czytałem ten psalm, choćby w liturgii godzin, ale dopiero dłuższe zatrzymanie się przy nim pokazało mi, że psalm ten nie bez przyczyny jest umieszczony jako pierwszy.

W swej treści jest tak oczywisty, że niemal nie potrzebuje komentarza. Sam w sobie tłumaczy, że szczęśliwy jest ten, kto idzie za Panem, kto rozwija się przy Nim i kto wydaje owoce. A nic nie warte są występki grzeszników.

Nieraz kombinujemy, jak to zrobić, żeby zapewnić sobie trochę szczęścia. Dostarczamy sobie różnych przyjemności. Lubimy sobie dosłodzić życie, to jakiś pączek, to nowy ciuszek, nowy sprzęt do domu, drogie zakupy czy ekskluzywny wyjazd.
Substytuty szczęścia.

Słowo dzisiejsze poucza nas, że nie o takie szczęście chodzi.
Potrzeba nam postu i czasu, żeby tę prawdę wciąż odkrywać: że szczęśliwy jest ten, kto chodzi za Panem.

Boanerges

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s